Κωνσταντίνος Μπακλατζής: Φθινόπωρο η πρώτη άνοιξη!

Καθώς μπαίνουμε σιγά σιγά στο Φθινόπωρο, ας ταξιδέψουμε, με όχημα την ποίηση του Κωνσταντίνου Μπακλατζή, σε φθινοπωρινά, νοσταλγικά μονοπάτια!!

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ! Η ΠΡΩΤΗ ΑΝΟΙΞΗ!

Σ’ένα ακρογιάλι που ο χρόνος δεν τ’ αγγίζει,

τις αναμνήσεις, σαν σμαράγδια θα τις κρύψω.

Κι από την Αυγουστιάτικη Πανσέληνο θα κλέψω,

φεγγαρολούλουδα, στον κήπο σου να σπείρω!

Απ’ του Αιγαίου τα γαλάζια τα νερά,

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

μια χούφτα θάλασσα, πνοή στα όνειρά μας!

Όταν ανήμπορα αυτά φυλλορροούν,

κόντρα στο φύσημα του ανέμου που γυμνώνει!

Και τ’ αηδονιού το ερωτικό, γλυκόλαλο τραγούδι,

μ’ αγάπη θα κρατήσω! Όταν τα γκρίζα σύννεφα

στάζουν μελαγχολία, γλυκά θα μας κοιμίζει!

Μα σαν ανοίξανε οι δρόμοι της βροχής,

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

οι γερανοί στις πλάτες τους πήραν το καλοκαίρι!

Κι αμέτρητα τα στόματα της γης,

λαίμαργα καταπίνουνε, το νάμα τ’ουρανού!

Φθινόπωρο!! Με μυρουδιές, με χώμα νοτισμένο!

Κυοφορείς στο σώμα σου, το θαύμα της ζωής!

Εσύ! Η πρώτη Άνοιξη!!

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ