Ποιητική Ωδή στην Αγάπη και τον Έρωτα από τον Κωνσταντίνο Μπακλατζή

Με μια ιδιαίτερη ποιητική νότα υποδέχεται τη σημερινή ημέρα ο Κωνσταντίνος Μπακλατζής, αφιερώνοντας δυο ποιήματά του στη γιορτή της αγάπης και του έρωτα. Μέσα από τους στίχους του, απευθύνεται σε όλους εκείνους που, παρά τις καθημερινές δυσκολίες της ζωής, να μην σταματούν να ονειρεύονται, ταξιδεύοντας με πανιά τα όνειρά τους και πυξίδα την καρδιά τους.

Μια τρυφερή υπενθύμιση ότι η αγάπη και ο έρωτας παραμένουν η κινητήρια δύναμη που φωτίζει τις ζωές μας.

Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΕΚΕΙΝΗ

Σαν ο καιρός είναι καλός,

όσο κι αν κύλησαν τα χρόνια,

θωρούμε με τα μάτια της ψυχής,

τη θάλασσα εκείνη την πανώρια!

Εκείνη…που μας ένωσε για πάντα!

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Ας ήτανε για μια στιγμή μονάχα,

εκεί να ταξιδεύαμε και πάλι.

Και τα παιδιά να βλέπαμε,

που παίζουν στ’ ακρογιάλι.

Και τα θεόρατα τα κύματα,

αιώνια να κυλάνε!

Και μεις, πιασμένοι χέρι χέρι,

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

ακροπατώντας στων κυμάτων τις κορφές,

με την αρμύρα να χαΐδεύει τα κορμιά μας,

του έρωτά μας να υμνούμε τις στιγμές!!

ΓΛΥΚΙΑ ΠΡΟΣΜΟΝΗ!!

Με το ’να χέρι, αγκαλιάζω το Αιγαίο!

Και στ’ άλλο, έχω αγκαλιά εσένα!

Η ματιά μου, περιπλανιέται στα καταγάλανα νερά,

αναζητώντας το λιμάνι του κορμιού σου!

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Οι ακρογιαλιές της ψυχής μου, φαντάζουν έρημες,

αν δε στέκεσαι εκεί να με περιμένεις!

Τούτη η προσμονή, έγινε η πιο γλυκιά λαχτάρα!

Γράφτηκε στην αιωνιότητα! Τόση αγάπη…

Πώς να χωρέσει σε μια αγκαλιά!!