Γνωστός για το εκφραστικό του βλέμμα, το ήπιο χαμόγελο και την καλλιτεχνική του συνέπεια, ο Γαλανός άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην εγχώρια καλλιτεχνική σκηνή. Ξεκίνησε την πορεία του στον κινηματογράφο το 1970, πλάι στην Αλίκη Βουγιουκλάκη, με το «Ένα αστείο κορίτσι». Η συνεργασία τους επαναλήφθηκε στην ταινία «Η Αλίκη Δικτάτωρ», εδραιώνοντάς τον ως νέο πρωταγωνιστή.

Έπαιξε με τους μεγαλύτερους – τον Νίκο Κούρκουλο στην «Ορατότης Μηδέν», τη Ρένα Βλαχοπούλου, την Μπέτυ Λιβανού, την Τασσώ Καββαδία – και μεταπήδησε φυσικά στο θέατρο, όπου στα πρώτα του βήματα τον αγκάλιασαν σχήματα της εποχής όπως των Καρέζη – Καζάκου και Βουγιουκλάκη – Παπαμιχαήλ.

Από τις αρχές του ’70 και μετέπειτα, άφησε το στίγμα του και στο Εθνικό Θέατρο, στην τηλεόραση δε, υπήρξε ακούραστος εργάτης. Από τους «Ιερόσυλους», τη «Μαρίνα Αυγέρη» και το «Ταξίδι» της δεκαετίας του ’70, μέχρι τις δεκάδες σειρές της ιδιωτικής τηλεόρασης, παρέμεινε διαχρονικός.

Με τελευταίο του σταθμό τη «Γη της Ελιάς», ο Νίκος Γαλανός άφησε παρακαταθήκη μια καριέρα ήθους, διάρκειας και αυθεντικής παρουσίας, που αγαπήθηκε από γενιές θεατών. Η απουσία του αφήνει ένα κενό δυσαναπλήρωτο, αλλά και μια μνήμη γεμάτη φως και συνέπεια.