Λήμνος: “Όλοι αξίζουμε να μοιραζόμαστε αυτές τις στιγμές” – Πατέρας από το Δημοτικό Ατσικής στέλνει μήνυμα σεβασμού

Στο Δημοτικό σχολείο Ατσικής Λήμνου, ο προγραμματισμός της τελικής εκδήλωσης της ΣΤ’ Δημοτικού προκάλεσε την αντίδραση γονέων, λόγω της χρονικής επιλογής διεξαγωγής της.

Ο Άγγελος Λουκίσσας, κάτοικος Ατσικής και πατέρας μαθήτριας, καταθέτει το “παράπονο” του, περιγράφοντας τη διαχείριση του θέματος από τη σχολική διοίκηση και εκφράζοντας προβληματισμούς που αφορούν τη σχέση σχολείου και οικογένειας.

Η επιστολή του δεν είναι μια καταγγελία είναι η φωνή ενός γονέα που ζητά το αυτονόητο να μπορεί να σταθεί δίπλα στο παιδί του σε μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της σχολικής του πορείας…

Η επιστολή

“Ονομάζομαι Άγγελος Λουκίσσας. Κατάγομαι από τη Λήμνο και τα τελευταία τρία χρόνια ζω στην Λημνο στην Ατσική, όπου και μεγαλώνω την κόρη μου. Φέτος ολοκληρώνει το Δημοτικό και κάνει το μεγάλο βήμα για το Γυμνάσιο — μια σημαντική στιγμή για κάθε παιδί, αλλά και για κάθε γονιό.

Όπως συμβαίνει σχεδόν σε όλα τα σχολεία, οργανώνεται μια αποχαιρετιστήρια εκδήλωση για τους μαθητές της ΣΤ’ Δημοτικού όπου κάνουν το μεγάλο βήμα, καθώς επίσης και για τα άλλα τμήμα του σχολείου για το τέλος της σχολικής χρονιάς. Στο δικό μας σχολείο φοιτούν μόνο πέντε παιδιά στην τελευταία τάξη. Παρ’ όλα αυτά, η διοίκηση του σχολείου με το έτσι θέλω αποφάσισε η εκδήλωση να γίνει πρωί εργάσιμης ημέρας, κάτι που φυσικά καθιστά πολύ δύσκολη —αν όχι αδύνατη— την παρουσία των γονιών που εργάζονται και με τον ήλιο πάνω απ τα κεφάλια τον παιδιών. Για μένα προσωπικά είναι ασέβεια προς τα παιδιά και το κάθε γονιό που θέλει να καμαρώσει το παιδί του.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Απευθύνθηκα λοιπόν ως γονιός, μαζί με άλλους γονείς, με ευγενική παράκληση να γίνει η εκδήλωση το απόγευμα, ώστε να μπορέσουμε να δούμε τα παιδιά μας σε αυτή τη μοναδική στιγμή. Αντί όμως για κατανόηση, αντιμετωπίσαμε ειρωνεία και απαξίωση. Όπως συνηθίζεται. Προσωπικά, η στάση της διοίκησης του σχολείου προς εμένα και άλλους γονείς ήταν απογοητευτική.

Δεν γράφω αυτό το κείμενο για να καταγγείλω. Αλλά το γράφω για να υπενθυμίσω πόσο σημαντικό είναι για ένα παιδί να βλέπει τους γονείς του παρόντες σε τέτοιες στιγμές. Και πόσο περήφανος μπορεί να νιώθει κάθε γονιός. εκείνη την στιγμή. Όπου αυτό δεν μπορεί να του το στέρηση κάνεις. Και πόσο αν μη τι άλλο σημαντικό είναι να υπάρχει σεβασμός και διάλογος από όσους έχουν την ευθύνη των παιδιών μας μέσα στο σχολείο.

Όλοι αξίζουμε να μοιραζόμαστε χαρές και όμορφες σχολικές στιγμές με τα παιδιά μας. Κι αυτό δεν πρέπει να εμποδίζεται από κακές αποφάσεις ή αδιάλλακτες συμπεριφορές. Η παιδεία δεν είναι τσιφλίκι κανενός”.