«Μάνα Μικρασιάτισσα»: Το συγκινητικό τραγούδι του Γιάννη Ξηρομερίτη για τη Νέα Κούταλη (Βίντεο)

Με αφορμή το εμβληματικό άγαλμα της Μικρασιάτισσας Μάνας στη Νέα Κούταλη Λήμνου, ένα μνημείο βαθιάς ιστορικής και συναισθηματικής αξίας για τον τόπο, γεννήθηκε ένα νέο τραγούδι αφιερωμένο στη δύναμη, τη μνήμη και την αντοχή των προσφύγων της Μικράς Ασίας.

Η μορφή της μάνας σύμβολο ξεριζωμού αλλά και ελπίδας στάθηκε πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία του τραγουδιού «Μάνα Μικρασιάτισσα», ενός έργου που αποτυπώνει τον πόνο της προσφυγιάς αλλά και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων που κατάφεραν να ριζώσουν ξανά στη Λήμνο, κουβαλώντας μαζί τους πολιτισμό, μνήμες και παραδόσεις….

Οι στίχοι αναδεικνύουν τη Μικρασιάτισσα γυναίκα όχι ως θύμα της ιστορίας, αλλά ως ηρωική μορφή ζωής και επιμονής

Μάνα Μικρασιάτισσα γνήσια Ελληνίδα
προσφυγοπούλα σ’ είπανε μα είσαι ηρωίδα,
προσφυγοπούλα σ’ είπανε μα ήσουν ηρωίδα
μάνα Μικρασιάτισσα, γνήσια Ελληνίδα.

Το τραγούδι συνοδεύεται από βίντεο, με στίχους και επεξεργασία του Γιάννη Ξηρομερίτη, ενώ η μουσική και η ερμηνεία δημιουργήθηκαν μέσω της πλατφόρμας Suno.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Ένα τραγούδι μνήμης και συγκίνησης, αφιερωμένο σε όλες εκείνες τις γυναίκες που από «προσφυγοπούλες» έγιναν σύμβολα δύναμης και ζωής!

Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΣΣΑ ΜΑΝΑ

Η μνήμη άσβεστη φωτιά και ζωντανή θα μένει,
Μάνα Μικρασιάτισσα με την ψυχή δεμένη,
Ίσια κρατώντας το κορμί με φλογισμένα μάτια,
Κράτησες μεσ’ την αγκαλιά, με την καρδιά κομμάτια,

Μάνα Μικρασιάτισσα γνήσια Ελληνίδα
προσφυγοπούλα σ’ είπανε μα είσαι ηρωίδα,
προσφυγοπούλα σ’ είπανε μα ήσουν ηρωίδα
μάνα Μικρασιάτισσα , γνήσια Ελληνίδα.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Ρόδα της άνοιξης παιδιά κι άλλα από το χέρι,
Από τ’ απίστου να σωθούν το κοφτερό μαχαίρι.
Στη μάνα Ελλάδα έφτασες πρόσφυγα σε καλούν ,
Ίσκιος βαρύς στο στέρνο σου οι μνήμες που πονούν,

Αλλά μανίκια σήκωσες μαζί και το κεφάλι,
Το πείσμα σου ατέλειωτο, ξανά να χτίσεις πάλι.
Ίδρωσες, μάτωσες πολύ νέα ζωή να στήσεις,
Στο όνειρο που κάηκε, άλλο να αναστήσεις.

Σ’ όποια γωνιά κι αν έζησες στη νέα σου πατρίδα,
Αστέρι έγινες και φως να δώσεις την ελπίδα.
Με θέληση ατσάλινη σ’ όλη τη φαμελιά σου
Ανάσα έδωσες πνοή, λιμάνι η αγκαλιά σου.

Να τώρα που στη μνήμη σου άγαλμα έχουν στήσει,
Αιώνια για να σε τιμούν σ’ ανατολή και δύση.
Μάνα Μικρασιάτισσα γνήσια Ελληνίδα
προσφυγοπούλα σ’ είπανε μα είσαι ηρωίδα,

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ