Σε μια έντονη και αποκαλυπτική παρέμβαση προχώρησε ο Μιχάλης Μπίσκος στην έκτακτη εκπομπή του Ράδιο Άλφα 96, θέτοντας επί τάπητος το φλέγον ζήτημα της προστασίας και της διαχείρισης της Αλυκής.

Κατέθεσε την εμπειρία και την απογοήτευσή του για τη διαχρονική εγκατάλειψη της Αλυκής, ενός έργου που όπως τόνισε «έπρεπε να έχει γίνει χθες».

Ο κ. Μπίσκος δεν μάσησε τα λόγια του για τη σημερινή κατάσταση. Κατήγγειλε την «εγκληματική συμπεριφορά» ορισμένων που εισέρχονται με οχήματα 4×4 μέσα στην Αλυκή τονίζοντας ότι αυτό αποτελεί «βιασμό ενός θαύματος της φύσης». Υπογράμμισε ότι αν η Αλυκή είχε οργανωθεί ως μονάδα παραγωγής, ο χώρος θα ήταν προστατευμένος, η διαχείριση του νερού σωστή και το οικοσύστημα θα ευημερούσε αντί να κινδυνεύει με εξαφάνιση.

Ως ειδικός που έχει συγγράψει τεχνικό βιβλίο εξήγησε ότι η Αλυκή της Λήμνου είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στην Ελλάδα και θα μπορούσε να σταματήσει τις εισαγωγές αλατιού, η Ελλάδα πληρώνει συνάλλαγμα για εισαγόμενο αλάτι, ενώ η Λήμνος θα μπορούσε να καλύψει αυτό το κενό ανέφερε. Επίσης θα μπορούσε να τονώσει τη Λήμνο, η λειτουργία της θα δημιουργούσε νέες θέσεις εργασίας για τους νέους της περιοχής, καταπολεμώντας την ερήμωση των χωριών ανέφερε χαρακτηριστικά.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Ο κ. Μπίσκος αποκάλυψε ότι παρά τις προσπάθειές του και την ενημέρωση που έχει κάνει σε όλους τους διατελέσαντες Περιφερειάρχες και Δημάρχους… η απάντηση που έλαβε όλα αυτά τα χρόνια ήταν μια «μεγάλη σιωπή» που πηγάζει από άγνοια και ανευθυνότητα

Δεσμεύτηκε να παραμείνει ενεργός και να συνεχίσει να αναδεικνύει θέματα όπως η αφαλάτωση και η διαχείριση του νερού, που αποτελούν «πληγές» για το νησί κάτι που θα συζητηθεί σε επόμενη εκπομπή του Ράδιο Άλφα 96 Λήμνος 

Ακούστε όσα είπε

Ένα σύντομο Βιογραφικό του Μιχάλη Μπίσκου

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κάϊρο της Αιγύπτου από Έλληνες γονείς. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Πολυτεχνείο του Καΐρου και στην συνέχεια στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο στην Αθήνα.

Το 1974 ξεκίνησε την καριέρα του στην περιοχή του Αραβικού Κόλπου, εργαζόμενος σε μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες και το 1981 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου ασχολήθηκε κυρίως ως ελεύθερος επαγγελματίας σε οικοδομικά και βιομηχανικά έργα. Με εξειδίκευση στην τεχνολογία της ηλιακής αλατό-παραγωγής, το 2016 εκπόνησε το πρώτο του τεχνικό βιβλίο «Ηλιακή Αλοπηγία» που αναφέρεται στον σχεδιασμό την κατασκευή και την λειτουργία των αλυκών.

Τα τελευταία χρόνια επιχειρεί στην Αίγυπτο όπου εκτός από έργα ανάπλασης δικτίων υποδομής με νέα τεχνολογία, ασχολείται και με έργα αποκατάστασης και διάσωσης της πλούσιας Αιγυπτιώτικης πολιτιστικής μας κληρονομιάς που έχει απομείνει  στην Αίγυπτο.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια έχει ανακαινίσει  την ιστορική Πρεσβευτική κατοικία στο Ζαμάλεκ του Καϊρου και το εντευκτήριο του Ελληνικού Κέντρου Καϊρου, έχει αποκαταστήσει εκ βάθρων τον Κοινοτικό Ι. Ναό Αγ. Κων/τίνου και Ελένης στο Μπουλάκο του Καϊρου και τον Πατριαρχικό Καθεδρικό Ι. Ναό Αγ. Νικολάου στο Χαμζάουι. Πρόσφατα ολοκλήρωσε την ανακαίνηση του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου Καϊρου καθώς και το Μουσείο Καβάφη στην Αλεξάνδρεια με χορηγία του Ιδρύματος Ωνάση.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Το 1992 ίδρυσε στην Αθήνα με άλλους συντοπίτες του Καϊρινούς τον «Σύλλογο Ελλήνων Καΐρου», ο Φορέας που έχει συσπειρώσει εδώ και τρεις δεκαετίες τους Καϊρινούς στην Ελλάδα με αξιόλογη πολιτιστική και φιλανθρωπική δράση και στον οποίο προεδρεύει έως και σήμερα. Μιλάει αραβικά και αγγλικά. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.