Voucher εργαζομένων: Όταν η κατάρτιση χωρά μέσα στην καθημερινή δουλειά

Η εργασία, στην πράξη, σπάνια αφήνει χώρο για παύση. Οι ρυθμοί τρέχουν, οι υποχρεώσεις συσσωρεύονται και ο χρόνος αφιερώνεται σχεδόν αποκλειστικά στο «να γίνει η δουλειά». Μέσα σε αυτό το συνεχές, τα επιδοτούμενα προγράμματα εργαζομένων λειτουργούν διαφορετικά απ’ όσο συχνά παρουσιάζονται. Δεν είναι μόνο μέσο κατάρτισης, είναι ένας ενδιάμεσος χρόνος μέσα στην εργασία, όπου ο εργαζόμενος σταματά για λίγο να εκτελεί και αρχίζει να παρατηρεί.

Σε αυτόν τον χρόνο, η εκπαίδευση δεν λειτουργεί ως απαίτηση, αλλά ως πλαίσιο. Δεν ζητά άμεση απόδοση ούτε γρήγορα αποτελέσματα. Αντίθετα, δημιουργεί μια απόσταση από την καθημερινή ρουτίνα, επιτρέποντας στον εργαζόμενο να δει τη δουλειά του από άλλη οπτική. Όχι απαραίτητα για να αλλάξει κατεύθυνση, αλλά για να καταλάβει πού βρίσκεται.

Μάθηση χωρίς πίεση απόδοσης

Σε αντίθεση με την εκπαίδευση που επιβάλλεται από ανάγκη ή κρίση, τα voucher εργαζομενων προσφέρουν μάθηση χωρίς άμεση πίεση. Ο εργαζόμενος δεν συμμετέχει στην εκπαίδευση για να καλύψει κάποιο κενό, αλλά για να επεκτείνει όσα ήδη γνωρίζει. Αυτό μεταβάλλει τη σχέση με τη γνώση, η οποία δεν αντιμετωπίζεται ως υποχρέωση, αλλά ως ευκαιρία για διεύρυνση και καλύτερη κατανόηση του αντικειμένου.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Σε αυτό το πλαίσιο, ο εργαζόμενος έχει την ευκαιρία να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του. Να καταλάβει ποια σημεία της δουλειάς του λειτουργούν, ποια τον δυσκολεύουν και ποια θα μπορούσαν να εξελιχθούν. Όχι θεωρητικά, αλλά μέσα από την επαφή με νέα εργαλεία, νέες προσεγγίσεις και διαφορετικούς τρόπους σκέψης.

Η εκπαίδευση ως χρόνος… αναστοχασμού!

Τα επιδοτούμενα προγράμματα εργαζομένων συχνά αντιμετωπίζονται επιφανειακά, σαν μια ακόμη τυπική διαδικασία εκπαίδευσης. Στην πράξη όμως, μπορούν να λειτουργήσουν ως ένας χρόνος επανατοποθέτησης μέσα στην εργασία. Ένας χρόνος όπου ο εργαζόμενος απομακρύνεται για λίγο από τον αυτόματο ρυθμό της καθημερινότητας και έχει την ευκαιρία να παρατηρήσει τη δουλειά του από μια διαφορετική απόσταση, χωρίς την πίεση της άμεσης αλλαγής ή της γρήγορης απόφασης.

Αυτή η διαδικασία δεν οδηγεί απαραίτητα σε μεγάλες τομές ή ριζικές επιλογές. Πιο συχνά οδηγεί σε μικρές, αλλά ουσιαστικές μετατοπίσεις στον τρόπο που οργανώνεται ο χρόνος, στον τρόπο που διαχειρίζονται οι απαιτήσεις της εργασίας, στον τρόπο που ιεραρχούνται οι προτεραιότητες. Ακόμη και στον τρόπο που ο εργαζόμενος αξιολογεί τη δική του προσπάθεια μέσα στη μέρα. Και αυτές οι φαινομενικά μικρές αλλαγές έχουν συχνά μεγαλύτερη διάρκεια και σταθερότητα από μια απότομη αλλαγή πορείας, γιατί προκύπτουν μέσα από κατανόηση και όχι από πίεση.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Όταν η κατάρτιση δεν υπόσχεται, αλλά συνοδεύει

Ένα επιδοτούμενο πρόγραμμα δεν χρειάζεται να υπόσχεται άμεση εξέλιξη ή αλλαγή πορείας για να είναι ουσιαστικό. Η αξία του συχνά βρίσκεται στο γεγονός ότι συνοδεύει τον εργαζόμενο σε μια φάση που ήδη διανύει, χωρίς να τον πιέζει να μετακινηθεί πιο γρήγορα απ’ όσο είναι έτοιμος. Προσφέρει εργαλεία που μπορούν να αξιοποιηθούν σταδιακά, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί και έναν διαφορετικό χρόνο μέσα στην εργασία, έναν χρόνο λιγότερο φορτισμένο από υποχρεώσεις και πιο ανοιχτό σε παρατήρηση και κατανόηση.

Σε αυτό το πλαίσιο, η γνώση δεν έρχεται ως απαίτηση, αλλά ως διαθέσιμη επιλογή. Ο εργαζόμενος έχει τη δυνατότητα να επεξεργαστεί όσα μαθαίνει με τον δικό του ρυθμό, να τα συνδέσει με την εμπειρία του και να τα εντάξει όπου και όταν έχουν νόημα. Δεν υπάρχει ανάγκη για άμεσο αποτέλεσμα, ούτε για γρήγορη απόδειξη χρησιμότητας. Αυτό το περιθώριο σκέψης είναι συχνά εξίσου σημαντικό με το ίδιο το περιεχόμενο της εκπαίδευσης.

Με αυτή τη λογική, τα voucher εργαζομένων δεν λειτουργούν ως έτοιμη λύση, αλλά ως στάση μέσα στη διαδρομή. Μια στάση που επιτρέπει στον εργαζόμενο να πάρει απόσταση, να δει τη δουλειά του με μεγαλύτερη καθαρότητα και να συνεχίσει με περισσότερη συνείδηση του πού βρίσκεται. Και σε μια εργασιακή πραγματικότητα που σπάνια αφήνει χώρο για παύση ή αναστοχασμό, αυτή η δυνατότητα έχει από μόνη της ιδιαίτερη αξία.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Κλείνοντας

Τα επιδοτούμενα προγράμματα εργαζομένων δεν αλλάζουν απαραίτητα την πορεία ενός ανθρώπου. Αλλά μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο που τη βλέπει. Και πολλές φορές, αυτό αρκεί για να συνεχίσει γνωρίζοντας καλύτερα πού βρίσκεται και τι θέλει από το επόμενο βήμα.