Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε η ακτοπλοϊκή σύνδεση Τσανάκαλλε – Λήμνος, η συζήτηση πήρε φωτιά. Από τη μία όσοι βλέπουν μια μεγάλη ευκαιρία για την οικονομία του νησιού. Από την άλλη όσοι αντιμετωπίζουν τη νέα πραγματικότητα με επιφυλακτικότητα.

Εδώ και μια βδομάδα ακούστηκαν και γράφτηκαν πολλά όπως ότι όσοι διαφωνούν είναι φοβικοί. Ότι δεν θέλουν την ανάπτυξη. Ότι είναι αντίθετοι στην εξωστρέφεια.

Μήπως όμως βιαζόμαστε να βάλουμε ταμπέλες;

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η Χίος, η Λέσβος και η Σάμος έχουν δει οικονομικά οφέλη από τις συνδέσεις με τα απέναντι παράλια, όπως αναφέρει και ο κος Μιχάλης Σημιριωτης στον δικό του σχολιασμό (δείτε ΕΔΩ)

Αυτό είναι γεγονός.

Όμως υπάρχει και μια άλλη αλήθεια που δεν χωρά σε οικονομικούς πίνακες.

Η Λήμνος δεν είναι ένα οποιοδήποτε νησί. Είναι το πρώτο ελληνικό νησί που απελευθερώθηκε στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Από εδώ ξεκίνησε η ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο. Αυτό δεν είναι μια απλή ιστορική αναφορά. Είναι κομμάτι της ψυχής αυτού του τόπου!

Για περισσότερα από έναν αιώνα οι οικογένειες της Λήμνου μεγάλωσαν ακούγοντας ιστορίες από ανθρώπους που έζησαν δύσκολες εποχές ή από τους γονείς και τους παππούδες τους που τις μετέφεραν. Αυτή η μνήμη δεν διαγράφεται επειδή εγκαινιάστηκε μια νέα γραμμή.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Και αν όλα αυτά ανήκαν μόνο στο παρελθόν, ίσως σήμερα η συζήτηση να ήταν πολύ διαφορετική.

Όμως δεν ανήκουν.

Την ώρα που μιλάμε, η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας εξακολουθεί να προβάλλει τη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας» αμφισβητώντας ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Την ώρα που μιλάμε, οι κάτοικοι των ακριτικών νησιών εξακολουθούν να ακούν πολεμικά αεροσκάφη να πετούν πάνω από το Αιγαίο. Την ώρα που μιλάμε, Έλληνες ψαράδες συνεχίζουν να καταγγέλλουν περιστατικά παρενοχλήσεων στη θάλασσα.

Αυτή είναι επίσης η πραγματικότητα.

Γι’ αυτό είναι άδικο να βαφτίζονται ανεξαιρέτως “φοβικοί” όσοι προβληματίζονται ή ότι έχουν φοβικά ένστικτα

Δεν φοβάται κάποιος επειδή θυμάται.

Δεν είναι ακραίος επειδή γνωρίζει την ιστορία του τόπου του.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Δεν είναι εχθρός της ανάπτυξης επειδή ζητά πρώτα ασφάλεια, σεβασμό και σταθερότητα.

Οι απλοί πολίτες Έλληνες και Τούρκοι και βέβαια μπορούν να συνυπάρξουν. Μπορούν να κάνουν εμπόριο, να ταξιδεύουν, να γνωρίζονται και να γίνονται φίλοι. Αυτό το έχει αποδείξει η ίδια η ζωή και η ιστορία.

Η φιλία όμως των λαών δεν μπορεί να στηριχθεί μόνο στην καλή διάθεση των πολιτών όταν οι πολιτικές εντάσεις παραμένουν ανοιχτές.

Η Λήμνος οφείλει να αξιοποιήσει κάθε ευκαιρία ανάπτυξης.

Οφείλει όμως και να μην ξεχάσει ποτέ ποια είναι.

Η ιστορία αυτού του νησιού δεν είναι εμπόδιο στην πρόοδο.

Είναι ο λόγος που οι Λημνιοί αντιμετωπίζουν κάθε νέα πραγματικότητα με σκέψη και όχι με αφέλεια.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Η ανάπτυξη χωρίς μνήμη είναι επικίνδυνη.

Η μνήμη χωρίς προοπτική οδηγεί στη στασιμότητα.

Η Λήμνος οφείλει να κρατήσει και τα δύο.

Και ίσως αυτό να είναι το δυσκολότερο, αλλά και το πιο σοφό βήμα για το μέλλον της.

Νατάσα Ταραράκη