Με όσα έχουν αποκαλυφθεί από την ημέρα που πέθανε ο Γιώργος Μαζωνάκης έως σήμερα, το πιθανότερο είναι να έχεις να κάνεις ένα check up και να αμφισβητείς τη νομιμότητα των εργαστηρίων που θα εμπιστευτείς.

Ένα δίκιο το έχεις, καθώς όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ η σύντομη απάντηση στην ερώτηση “ποιος ελέγχει όσα γίνονται στα ιατρεία αυτής της χώρας;” είναι το “κανείς”.

Ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει και να ελπίζει ότι δεν θα συμβεί ό,τι συνέβη στο ιατρείο του Κολωνακίου που δεν είχε βεβαίωση λειτουργίας για τη θεραπεία που σκότωσε τον δημοφιλή καλλιτέχνη.

Στα χαρτιά υπεύθυνη για ελέγχους είναι η Εθνική Αρχή Διαφάνειας (ΕΑΔ), που ωστόσο ασχολείται μόνο με το δημόσιο, ενώ υπάρχει και ένα μεγάλο “αλλά” που θα διαβάσετε στη συνέχεια.

Στην ουσία, από το 2019 δεν υπάρχει ελεγκτικός μηχανισμός υπηρεσιών υγείας, όχι μόνο στο δημόσιο, αλλά και τον ιδιωτικό τομέα, όπως λέει στο NEWS 24/7 μέλος του τελευταίου πραγματικού ελεγκτικού μηχανισμού που είχε η Ελλάδα για την υγεία, του Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας.

Όπως εξηγεί ο άνθρωπος που δούλεψε για χρόνια στο ΣΕΥΥΠ «οι μόνοι έλεγχοι που γίνονται πια είναι στις συμβάσεις, ώστε να διαπιστωθεί αν τηρούνται και ζητούν στοιχεία από τα λογιστήρια. Δεν πηγαίνουν όμως, για ελέγχους».

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

«Η υγεία έχει άλλες απαιτήσεις. Πρέπει να πας να δεις την αναγκαιότητα, να εκτιμήσεις το κάθε περιστατικό, να καταλάβεις πλήρως τι συμβαίνει».

Οι επιθεωρητές υγείας υπήρξαν το πιο εξειδικευμένο ελεγκτικό σώμα στη δημόσια διοίκηση, το οποίο είχε αρμοδιότητα και σε όλον τον ιδιωτικό τομέα.

«Υπήρχε ένας σεβασμός και ένας φόβος προς τους επιθεωρητές του ΣΕΥΥΠ. Υπήρχε μια σοβαρότητα».

Ήταν πολύ καλό για να είναι αληθινό, στην Ελλάδα.

Όταν το «επιτελικό κράτος» το 2019 καταργούσε το Σώμα Επιθεωρητών Υγείας

Η κατάργηση των “Ράμπο υγείας”

Το 2001, με τον νόμο 2920 ιδρύθηκε το Σώμα Επιθεωρητών Υγείας και Πρόνοιας. Σε μεταγενέστερη νομοθεσία μετονομάστηκε σε Σώμα Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας. Διατηρήθηκε ως τέτοιο έως τον Αύγουστο του 2019, που έπαψε να υπάρχει, με τον Ν. 4622/2019(Επιτελικό Κράτος).

«Ήταν πολιτική επιλογή» λέει η πηγή μας, «με το νόμο επί Νέας Δημοκρατίας το 2019 για το επιτελικό κράτος, ανακοινώθηκε η σύσταση της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, με την παράλληλη κατάργηση κάποιων ελεγκτικών μηχανισμών, μεταξύ αυτών και του πιο εξειδικευμένου του Σώματος Επιθεωρητών Υγείας και Πρόνοιας.

Οι άλλοι ελεγκτικοί μηχανισμοί ήταν καθαρά διοικητικού χαρακτήρα».

Το ΣΕΥΥΠ λοιπόν, καταργήθηκε ως αυτοτελές σώμα και οι ελεγκτικές αρμοδιότητές του, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου στον ιδιωτικό τομέα υγείας μεταφέρθηκαν στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας (ΕΑΔ).

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε, με την Αρχή να κάνει ελέγχους μόνο για θέματα δημοσίου συμφέροντος. Δηλαδή, οικονομικής φύσεως. Εν τω μεταξύ, την τελευταία διετία έχει “βγάλει” μόλις 6 πορίσματα ελέγχων.

Για τι είναι υπεύθυνος ο Ιατρικός Σύλλογος

Από το 2019 έως σήμερα ουσιαστικά δεν υπάρχει κάποιος να ελέγχει αν οι γιατροί αυτής της χώρας είναι ό,τι δηλώνουν, αν προσφέρουν υπηρεσίες στις οποίες έχουν εξειδικευτεί και αν χρησιμοποιούν μεθόδους που για λόγους ασφαλείας είναι απαγορευτικό να γίνονται σε ιατρεία.

Την άδεια λειτουργίας (για την ακρίβεια, βεβαίωση λειτουργίας) ενός ιατρείου τη δίνει ο οικείος Ιατρικός Σύλλογος (της όποιας περιφέρειας εδρεύει το εκάστοτε ιατρείο).

Τα δικαιολογητικά που χρειάζονται είναι πολύ συγκεκριμένα και δεν αφορούν την ασφάλεια μας.Κυρίως έχουν να κάνουν με τα χωροταξικά.

Ουσιαστικά, η ειδική Επιτροπή Ελέγχου Ιατρείων που έχει κάθε Ιατρικός Σύλλογος κάνει επιτόπιο έλεγχο για να τσεκάρει αν όσα αναφέρονται στην αίτηση (από αρχιτεκτονική κάτοψη, έως ιατρικό εξοπλισμό και πιστοποιητικά) υπάρχουν.

Δηλαδή, η Επιτροπή τσεκάρει αν τηρούνται οι τεχνικές και υγειονομικές προδιαγραφές τουΠΔ 84/2001.

Η δουλειά του Ιατρικού Συλλόγου τελειώνει στην επίδοση της άδειας. Μάλλον δεν είναι λογικό να περιμένουμε από αυτόν να κάνει τη δουλειά της πολιτείας.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

«Το ότι ο Ιατρικός Σύλλογος δίνει άδεια λειτουργίας σε ένα ιατρείο, δεν σημαίνει ότι έχει και την ευθύνη για τη λειτουργία του».

Ως εκ τούτου, κανείς δεν ξέρει αν μια εβδομάδα μετά την εξασφάλιση της βεβαίωσης λειτουργίας το ιατρείο γεμίζει με μηχανήματα ή υπηρεσίες που δεν έχουν ελεγχθεί.

Αυτό ήταν κάτι που έκανε το ΣΕΥΥΠ.

Από τα ιατρικά λάθη μέχρι τους ψευτογιατρούς

Το ΣΕΥΥΠ ήταν γενική διεύθυνση του υπουργείου Υγείας «κατ’ εξοχήν εσωτερικό διοικητικό ελεγκτικό σώμα, με υπαγωγή και λογοδοσία απευθείας στον αρμόδιο υπουργό (υγείας), ακριβώς με την ίδια δομή και δυνατότητες δράσης ενός οποιουδήποτε σώματος ελέγχου, με τη διαφορά ότι όλη η δομή βρίσκεται εντός του πλαισίου της εσωτερικής ιεραρχίας του υπουργείου».

Δηλαδή, ήταν υπεύθυνο του εαυτού του και λογοδοτούσε μόνο στον υπουργό Υγείας.

Είχε ως αρμοδιότητα «την ανάπτυξη επαρκούς μηχανισμούεποπτείας, έρευνας και ελέγχου για την αντιμετώπιση της κακοδιοίκησης και της ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών και των φορέων παροχής υγείας και δημόσιας ασφάλισης και την προστασία από τυχόν καταχρηστικότρόποπαροχήςυπηρεσιών από τα όργανα αυτά, είτε αυτά τα όργανα και οι υπηρεσίες ανήκουν στο δημόσιο είτε δραστηριοποιούνται στον ιδιωτικό τομέα, υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας».

Τι σήμαιναν όμως, αυτά στην πράξη.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Ασχολούνταν με τα πάντα. Από ιατρικά σφάλματα έως και αυτοκτονίες που γίνονταν σε νοσοκομεία.

«Πολλοί που δεν γνώριζαν για το ΣΕΥΥΠ πήγαιναν στον εισαγγελέα για να καταγγείλουν ιατρικό λάθος και αυτός μας διαβίβαζε τις υποθέσεις. Το πόρισμα του ΣΕΥΥΠ έκρινε αν θα προχωρήσει δικαστικά ή όχι μια υπόθεση, λόγω αρμοδιότητας.

Κάναμε τακτικούς ελέγχους σε ιατρεία και νοσοκομεία και είχαμε διαπιστώσει έως και αντιποιήσεις ιατρικού επαγγέλματος».

«Οδοντίατρος διαφήμιζε στο διαδίκτυο ότι θεραπεύει τα πάντα με βιοενέργεια και με αντίστοιχα μηχανήματα. Κάναμε τον έλεγχο μας και διαπιστώσαμε ότι έγινε αντιποίηση επαγγέλματος. Στείλαμε την υπόθεση στον εισαγγελέα και για πειθαρχικό έλεγχο στον Ιατρικό Σύλλογο».

Τα μέλη του Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας ήταν γνωστά ως “Ράμπο υγείας”.

Καμία σχέση με το “ελληνικό FBI”.

Τα μέλη του ΣΕΥΥΠ έκαναν ουσιαστικούς και ενδελεχείς ελέγχους, καθώς η ευρεία γκάμα των επιστημονικών τους ειδικοτήτων, επέτρεπε τη συνέπεια.

Σύμφωνα με τον ιδρυτικό νόμο του Σώματος (Ν. 2920/2001) οι επιθεωρητές ανήκαν σε τρεις κατηγορίες:

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

• του υγειονομικού ελέγχου (ιατροί, οδοντίατροι, νοσηλευτές, βιολόγοι, χημικοί κλπ),
• του διοικητικού και οικονομικού ελέγχου (οικονομολόγοι, διοικητικοί υπάλληλοι, νομικοί, πληροφορικοί) και
• της κοινωνικής φροντίδας και πρόνοιας (κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι).

Είχαν πτυχία, μεταπτυχιακά και διδακτορικά.

Κάθε κλιμάκιο συγκροτούνταν ανάλογα με το τι αφορούσε ο έλεγχος.

Για παράδειγμα, σε ένα ιδιωτικό ιατρείο υπήρχε ένας γιατρός ή υγειονομικός επιθεωρητής που μπορούσε να τσεκάρει τις ιατρικές συνθήκες και ένας διοικητικός ή οικονομικός επιθεωρητής, ο οποίος έλεγχε τις άδειες λειτουργίας, τα παραστατικά και τα οικονομικά στοιχεία.

Η ετήσια “παρουσίαση έργου” του ΣΕΥΥΠ

Το ΣΕΥΥΠ ασχολείτο με τα πάντα και στο τέλος κάθε χρόνου δημοσίευε την Ετήσια Έκθεση Πεπραγμένων του Σώματος, με

• τον συνολικό αριθμό των ελέγχων, των επιθεωρήσεων και των ερευνών που είχαν διενεργηθεί,
• τον διαχωρισμό αυτών των ελέγχων σε τακτικούς, έκτακτους και κατόπιν καταγγελιών -υπήρχαν και αυτεπάγγελτοι έλεγχοι,
• τους τομείς στους οποίους έγιναν οι έλεγχοι -αν ήταν ιδιωτική κλινική, ιδιωτικό ιατρείο ή δημόσιο νοσοκομείο, διαγνωστικό εργαστήριο, φαρμακείο ή προνοιακό ίδρυμα καινοτομία
• τη σύνοψη των κυριότερων παραβάσεων που διαπιστώθηκαν, πόσες υποθέσεις πήγαν σε ποινικό έλεγχο, πόσες πήγαν για πειθαρχικό έλεγχο, τι είχαν προτείνει, συν τις εισηγήσεις για νομοθετικές και διοικητικές βελτιώσεις στο σύστημα υγείας.

Οι σαμπάνιες στην αποθήκη γηροκομείου

Το ΣΕΥΥΠ είχε υπό την εποπτεία του και προνοιακά ιδρύματα, όπως και γηροκομεία, για τα οποία ανά τακτά χρονικά διαστήματα διαβάζουμε πως έχουν μετατραπεί σε κολαστήρια.

«Είχαμε αναδείξει πλήθος θεμάτων πριν το 2019, για διάφορα γηροκομεία, όπως αυτό των Αθηνών ή της Τρίπολης, της Λάρισας και της Θεσσαλονίκης. Αφορούσαν κακές συνθήκες διαβίωσης των ηλικιωμένων.

Είχαμε αναφέρει και ΜΚΟ που έπαιρναν στο όνομα ηλικιωμένων επιδοτήσεις και τις έκαναν πίνακες και χαβιάρια.

Σε έναν έλεγχο σε αποθήκη γηροκομείου είχαμε βρει σαμπάνιες».

Μια επταετία αργότερα, ελλείψει ελέγχων η ασυδοσία έχει εκτιναχθεί στα ύψη.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ