Βαρβάρα Βαγιάκου Βλαχοπουλου: Η Παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας δεν είναι γιορτή – Είναι κραυγή!

Γράφει η Βαρβάρα Βαγιάκου Βλαχοπουλου

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (ΠΗΓ) γιορτάζεται στις 8 Μαρτίου κάθε χρόνο. Πρόκειται για μια διεθνώς επίσημα αναγνωρισμένη γιορτή, η οποία καθιερώθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη στη μνήμη των γυναικών που έχασαν τη ζωή τους στην απεργία των μοδιστρών της Νέας Υόρκης το 1908. Εκείνη την εποχή, οι γυναίκες αγωνίζονταν για τα δικαιώματά τους και για μικρότερο ωράριο εργασίας, καλύτερες αμοιβές, δικαίωμα ψήφου και τέλος στην παιδική εργασία. Η πρώτη επίσημη Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1909. Η ημερομηνία 8 Μαρτίου καθορίστηκε μόλις μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και έκτοτε αναγνωρίστηκε ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας το 1975.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, ένας από τους κύριους στόχους της γιορτής ήταν ο αγώνας για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών, στον οποίο συνέβαλαν κυρίως οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί. Προς το παρόν, η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας είναι σύμβολο της νίκης των γυναικών στον αγώνα για τα δικαιώματά τους, τη δικαιοσύνη, την ειρήνη και την ισότητα των φύλων. Δυστυχώς, αυτά τα πράγματα παραμένουν παρεξηγημένα και ασεβή σε όλο τον κόσμο, ακόμη και στον 21ο αιώνα.

(Το γεγονός σηνέβει στις 21 Σεπτεμβρίου 2022 )
Ελπίζω να θυμόσαστε τον αναβρασμό στο Ιράν και σε όλον τον κόσμο, μετά τον θάνατο της 22χρονης Mahsa Amini, η οποία προσήχθη και βασανίστηκε από την αστυνομία επειδή δεν είχε φορέσει «σωστά» την χιτζάμπ.
Όπως ήταν λογικό ο θάνατος της προκάλεσε τέτοια οργή που οι γυναίκες ξεχύθηκαν στους δρόμους να διαμαρτυρηθούν για την γυναικεία καταπίεση και κακοποίηση στο Ιράν, καίγοντας μαντίλες και κόβοντας σε δημόσια θέα τα μαλλιά τους ενώ οι ακόμα πιο τολμηρές κυκλοφορούσαν στους δρόμους χωρίς χιτζάμπ αναρτώντας βίντεο στα social media.

Επομένως αύριο γιορτάζουμε τους αγώνες των γυναικών για τα δικαιώματά τους…κι όχι για το «ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας» αυτόν τον παρεξηγημένο εορτασμό . ΣΤΟΠ.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ