Λήμνος – Κέρος: Το πήραμε πίσω, και τώρα τι; Η «αναρχία» και το στοίχημα της επόμενης μέρας…

Η είδηση πως το Κέρος εξαιρέθηκε τελικά από τη λίστα των «Απάτητων Παραλιών» έφερε όπως ήταν αναμενόμενο χαμόγελα και μια γενικότερη ανακούφιση στη Λήμνο. Όμως, η επόμενη μέρα μας φέρνει πλέον αντιμέτωπους με μια αλήθεια που για χρόνια κρύβαμε επιμελώς κάτω από το χαλί.

Τώρα που οι πανηγυρισμοί σιγά-σιγά κοπάζουν και οι φωτογραφίες της «νίκης» έχουν ήδη κάνει τον κύκλο τους στα social media, ήρθε η στιγμή να αναρωτηθούμε με θάρρος. Πήραμε όντως πίσω έναν παράδεισο ή μήπως απλώς επαναφέραμε το «δικαίωμα» στην ασυδοσία;

Γιατί ας μην γελιόμαστε το Κέρος δεν κινδύνευσε από τους χάρτες των Υπουργείων επειδή κάποιος ξύπνησε στραβά στην Αθήνα. Κινδύνευσε γιατί η εικόνα που εξέπεμπε η περιοχή για πάνω από μια δεκαετία ήταν αυτή ενός απόλυτου «ξέφραγου αμπέλου».

Η κατάσταση που επικρατούσε δεν είναι άγνωστη σε κανέναν μας όσο κι αν προτιμούσαμε να κοιτάμε από την άλλη πλευρά. Όλοι θυμόμαστε την ανεξέλεγκτη εικόνα με το ελεύθερο κάμπινγκ, όπου σκηνές και πρόχειρα καταλύματα ξεφύτρωναν παντού χωρίς την παραμικρή μέριμνα.

Όμως, το πιο σκοτεινό κομμάτι αυτής της «ελευθερίας» ήταν οι στρατιές από τα κάθε λογής «αδέσποτα» αυτοκινούμενα που πάρκαραν όπου έβρισκαν βολικά συχνά ακριβώς πάνω στους ευαίσθητους αμμόλοφους.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Και εδώ μπαίνει το ερώτημα που όλοι ξέρουμε την απάντηση αλλά κανείς δεν τολμούσε να πει δυνατά Πού άδειαζαν τις τουαλέτες τους όλα αυτά τα οχήματα επί τόσα χρόνια;

Είναι κοινό μυστικό πως τα χημικά απόβλητα και τα λύματα κατέληγαν συχνά στο έδαφος ή στην άμμο, δυο βήματα από εκεί που κολυμπούσε ο κόσμος, σε μια περιοχή που υποτίθεται ότι προστατεύεται από το δίκτυο Natura.

Αυτή η υγειονομική βόμβα, μαζί με τα βουνά από σκουπίδια δίπλα στους αμμόλοφους δημιούργησε μια εικόνα υποβάθμισης που προσέβαλε βάναυσα το τουριστικό προϊόν της Λήμνου.

Βέβαια εδώ πρέπει να γίνει ένας ξεκάθαρος διαχωρισμός

Σε καμία περίπτωση δεν μιλάμε για τις νόμιμες επιχειρήσεις, τα beach bar και τις σχολές surf της περιοχής. Αυτοί οι άνθρωποι είναι ο πνεύμονας του αθλητικού τουρισμού του νησιού μας. Λειτουργούν με κανόνες σέβονται το περιβάλλον πληρώνουν τέλη και είναι οι πρώτοι που θέλουν ένα Κέρος καθαρό και οργανωμένο. Το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ η νόμιμη δραστηριότητα αλλά η ανεξέλεγκτη παρανομία που κάλυπτε τα πάντα γύρω της.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Ήρθε λοιπόν η ώρα, αφού κερδήθηκε αυτή η μάχη, να μπει επιτέλους μια τάξη.

Δεν φτάνει να είναι «ανοιχτή» η παραλία πρέπει να υπάρξει σωστή οργάνωση με εγκαταστάσεις που θα σέβονται τον επισκέπτη και τη φύση.

Είναι ανάγκη να μπουν ενημερωτικές πινακίδες, να δίνονται οδηγίες στους τουρίστες για το τι επιτρέπεται και τι όχι, και κυρίως να τεθούν συγκεκριμένα όρια ώστε να μην «πνίγεται» το οικοσύστημα από την υπερβολική επιβάρυνση.

Όσο για τα «αδέσποτα» αυτοκινούμενα ίσως ήρθε η στιγμή να τελειώνουμε με το καθεστώς της άναρχης στάθμευσης και της ρύπανσης.

Το Κέρος το πήραμε πίσω, αλλά αν δεν το θωρακίσουμε εμείς οι ίδιοι με κανόνες, αν δεν δείξουμε πως μπορούμε να το διαχειριστούμε σοβαρά τότε η «νίκη» μας θα κρατήσει πολύ λίγο…

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Η εξαίρεση από τις «Απάτητες» δεν είναι λευκή επιταγή για να συνεχιστεί η καταστροφή.

Το Κέρος σώθηκε από τη γραφειοκρατία της Αθήνας.

Τώρα μένει να δούμε αν θα σωθεί από τη δική μας νοοτροπία.

Αν δεν καταφέρουμε να βάλουμε τάξη στο χάος των περασμένων ετών, τότε πολύ σύντομα θα θρηνούμε πάνω από τις στάχτες της ίδιας μας της επιτυχίας. Και τότε δεν θα φταίει κανένας υπουργός…

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ