Ειδήσεις
Το φιάσκο στη Λευκάδα και τα ελληνικά USV που σνομπάρει η… Ελλάδα
Προτάσεις ελληνικών αντίστοιχων σκαφών υπάρχουν από το 2020, πλην όμως παραμένουν στα αζήτητα
του Γιάννη Παναγιωτακόπουλου
Η υπόθεση του USV που «αλιεύθηκε στη Λευκάδα», πέραν του ότι ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος έχει φτάσει στα σύνορά μας, καταδεικνύει και τον κίνδυνο που διατρέχει η χώρα μας από τα αντίστοιχα τουρκικά USV. Σήμερα θα δούμε, πέραν του ελληνικού φιάσκου στην αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών που κατέδειξε διεθνώς η υπόθεση, άλλο ένα ελληνικό παράδοξο: Η χώρα μας, ήδη από το 2020 διαθέτει προτάσεις εγχώριων ιδιωτικών αμυντικών εταιρειών που μπορούν να προμηθεύσουν αντίστοιχα USV το Πολεμικό Ναυτικό και το Λιμενικό – Ακτοφυλακή, πλην όμως, ακόμα δεν έχει προχωρήσει σε κάποια σχετική παραγγελία.
Το αποτέλεσμα είναι η γειτονική Τουρκία αυτή την στιγμή να έχει ήδη σε παραγωγή τουλάχιστον δύο μοντέλα αντίστοιχων στρατιωτικών USV και σε διαδικασία παραγωγής μέσα στην επόμενη διετία, τουλάχιστον άλλα πέντε μοντέλα μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας και υποβρυχίων. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με ακρίβεια πόσα δεκάδες ή εκατοντάδες USV διαθέτει ήδη το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό και φυσικά πόσα εκατοντάδες ή χιλιάδες μπορεί να διαθέτει τα επόμενα χρόνια. Αντιστοίχως η Ελλάδα, τουλάχιστον επισήμως, μέχρι στιγμής βρίσκεται στον αριθμό… μηδέν!
Απίστευτος ερασιτεχνισμός του Λιμενικού
Παρά το γεγονός ότι γνωρίζουμε εδώ και δύο τουλάχιστον έτη την δράση των ουκρανικών USV στη Μεσόγειο, το Λιμενικό Σώμα όχι μόνο πιάστηκε απροετοίμαστο αλλά και επέδειξε διεθνώς έναν απίστευτο ερασιτεχνισμό που κάνει τους αμυντικούς παρατηρητές ανά την υφήλιο να γελάνε. Δόθηκε εντολή σε… ψαράδες να ρυμουλκήσουν ένα θαλάσσιο drone που κανείς δεν γνώριζε αν και τι είδους εκρηκτικά περιέχει, αν είναι σε φάση τηλεχειρισμού και τι ζημιά μπορεί να κάνει.
Τα όσα περιέγραψε ψαράς που ενεπλάκη στο όλο περιστατικό, θα έπρεπε να διδάσκονται σε μάνιουαλ με τίτλο «τι δεν πρέπει να κάνετε αν βρείτε USV». Η μαρτυρία καταδεικνύει ότι καθαρά από τύχη δεν είχαμε πρόσκρουση και πιθανή ανατίναξη της κινούμενης αυτής βόμβας στον μόλο της Βασιλικής που ήταν γεμάτος κόσμο ή σε κότερα που βρισκόντουσαν στο λιμάνι.
Ακούστε την απίστευτη περιγραφή:
Για όλα τα παραπάνω δεν έχει διαταχθεί ούτε καν ΕΔΕ, πράγμα που καταδεικνύει ότι για το Λιμενικό Σώμα και για το υπουργείο Ναυτιλίας, αυτού του είδους η αντιμετώπιση θεωρείται φυσιολογική…
Αδυναμία θαλάσσιας επιτήρησης
Ένα δεύτερο συμπέρασμα που γεννάται από το περιστατικό, είναι ότι το Πολεμικό Ναυτικό και το Λιμενικό Σώμα δεν διαθέτουν την δυνατότητα της θαλάσσιας επιτήρησης και του εντοπισμού ανάλογων ασύμμετρων απειλών, ούτε καν εντός των 6 ή 12 ναυτικών μιλίων των χωρικών μας υδάτων.
Δεκαπέντε χρόνια μετά την αρχική του έγκριση (2011), το Εθνικό Σύστημα Ολοκληρωμένης Θαλάσσιας Επιτήρησης (ΕΣΟΘΕ) παραμένει ένα έργο-φάντασμα. Παρά την κρισιμότητα της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας, η πρόσφατη ματαίωση του διαγωνισμού του 2020 βυθίζει το Λιμενικό Σώμα σε τεχνολογικό σκοτάδι, αφήνοντας ακάλυπτα 1.150.000 τ.χλμ. περιοχής έρευνας και διάσωσης και 18.400 χλμ. ακτογραμμής.
Η παρατεταμένη κωλυσιεργία δεν αποδίδεται μόνο σε γραφειοκρατική ανεπάρκεια, αλλά αποτελεί «κοινό μυστικό» πως εξυπηρετεί σκοτεινά συμφέροντα. Η πλήρης λειτουργία ενός τέτοιου συστήματος θα επέφερε συντριπτικό πλήγμα σε εξαιρετικά κερδοφόρες παράνομες δραστηριότητες, όπως το λαθρεμπόριο καυσίμων, η διακίνηση ναρκωτικών και ανθρώπων, καθώς και η παράνομη αλιεία.
Το τίμημα αυτής της «ακινησίας» είναι βαρύ και σε οικονομικό επίπεδο. Οι συνεχείς αναβολές οδήγησαν στην οριστική απώλεια ευρωπαϊκών κονδυλίων ύψους 45 εκατομμυρίων ευρώ (το 75% της χρηματοδότησης), τα οποία πλέον χάνονται οριστικά για το ελληνικό κράτος. Η υπόθεση του ΕΣΟΘΕ αναδεικνύεται σε ένα μείζον σκάνδαλο διαχείρισης, όπου η εθνική ασφάλεια και το δημόσιο συμφέρον φαίνεται να υποχωρούν μπροστά σε οργανωμένες σκοπιμότητες, αφήνοντας το Αιγαίο χωρίς το απαραίτητο «ψηφιακό μάτι» προστασίας.
Κανείς δεν μπορεί πει με βεβαιότητα σήμερα αν και πόσα αντίστοιχα USV σαν αυτό της Λευκάδας, βρίσκονται κρυμμένα σε μη εμφανή σημεία στα χιλιάδες νησιά, νησίδες και βραχονησίδες που διαθέτει η Ελλάδα, ποιον μπορεί να απειλούν και τι είδους πληροφορίες μπορούν να συλλέγουν, να μεταδίδουν και που.
Αυτό είναι κάτι που το περιστατικό της Λευκάδας κάνει σαφές όχι μόνο στους Έλληνες αλλά και στους ξένους παρατηρητές, ιδίως δε σε αυτούς της γειτονικής μας Τουρκίας.
Τα ελληνικά USV που σνομπάρει η… Ελλάδα
Δίπλα σε όλα αυτά τα ελληνικά παράδοξα, έρχεται η πλήρης αδιαφορία της ελληνικής κυβέρνησης, όχι μόνο να κατανοήσει τις σύγχρονες συνθήκες διεξαγωγής επιχειρήσεων στη θάλασσα, αλλά και να ενσωματώσει προηγμένες ελληνικές προτάσεις μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας και μη επανδρωμένων υποβρυχίων, που θα μπορούσαν να δώσουν λύσεις τόσο στην απαιτητική θαλάσσια επιτήρηση και παράκτια άμυνα, όσο και στην ευρύτερη αποτρεπτική ικανότητα του Πολεμικού Ναυτικού στο Αιγαίο.
Παρακάτω καταγράφουμε τις βασικότερες από τις προτάσεις της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, που έχουν παρουσιαστεί αρχής γενομένης τουλάχιστον από το 2020, και οι οποίες μέχρι στιγμής βρίσκονται στα αζήτητα του ΥΠΕΘΑ.
Barracuda 747: Ήδη από το 2020
Ήδη από το 2020 η ελληνική εταιρεία Barracuda με ίδια κεφάλαια και ιδιωτική πρωτοβουλία, σχεδίασε και κατασκεύασε και παρουσίασε το Barracuda 747 Multi Mission, ένα πρωτοποριακό σκάφος επιφανείας (USV) που συνδυάζει την υψηλή τεχνολογία με το χαμηλό κόστος χρήσης.
Το Barracuda 747 διακρίνεται για τον διττό του χαρακτήρα, καθώς μπορεί να λειτουργήσει τόσο ως επανδρωμένο όσο και ως μη επανδρωμένο σκάφος. Σχεδιασμένο να αντέχει σε ακραίες θαλάσσιες συνθήκες, έχει τη δυνατότητα επιχειρήσεων σε κατάσταση θαλάσσης 7 Μποφόρ και επιβίωσης έως και τα 9 Μποφόρ, ακόμη και με ξεφούσκωτους αεροθαλάμους. Με αυτονομία 500 ναυτικών μιλίων και μέγιστη ταχύτητα 55 κόμβων, προσφέρει επιχειρησιακές δυνατότητες που συνήθως συναντώνται σε σκάφη άνω των 12 μέτρων.
Το εύρος των αποστολών που μπορεί να καλύψει το σκάφος είναι εντυπωσιακό. Πέρα από την κλασική επιτήρηση (ISR), την ασφάλεια λιμένων και τις αποστολές έρευνας και διάσωσης (SAR), το Barracuda 747 μπορεί να μετατραπεί σε μια ισχυρή πλατφόρμα κρούσης. Ο εξοπλισμός του περιλαμβάνει:
–Συρόμενο σόναρ και ελαφριές τορπίλες για ανθυποβρυχιακό πόλεμο.
–Πολυβόλα 12,7 mm, βομβιδιοβόλα και εκτοξευτές ρουκετών.
–Εξειδικευμένα συστήματα καταστροφής ραντάρ και δυνατότητα εμβολισμού εχθρικών μονάδων.
Πλειάδα USV της SAS Technology με πρόταση υπερσύγχρονου ναυπηγείου στην Ελλάδα
Η SAS Technology (μέλος του Spirit World Group) παρουσίασε φέτος στην ηγεσία του ΓΕΝ και του Λιμενικού Σώματος μια ολοκληρωμένη πρόταση για την εγχώρια ναυπήγηση υπερσύγχρονων Μη Επανδρωμένων Πλοίων (USVs).
Η πρόταση, προϊόν διεθνούς σύμπραξης με τις βρετανικές Sigmund και Concept Marine, καθώς και κορυφαίους οίκους αμυντικού υλικού από ΕΕ και ΗΠΑ, αφορά αυτόνομα σκάφη που ήδη επιχειρούν στην Ευρώπη, αλλά έχουν αναβαθμιστεί ειδικά για τις απαιτητικές συνθήκες του Αρχιπελάγους.
Στρατηγική Απάντηση της SAS Technology στις Σύγχρονες Προκλήσεις –Ναυπήγηση
Ελληνικών Μη Επανδρωμένων Πλοίων (USVs) με Σχεδίαση Sigmund UK pic.twitter.com/tLWLM6EIeI— SAS Tech (@SASTech6) January 31, 2026
Η νέα οικογένεια USVs περιλαμβάνει πλατφόρμες από προηγμένα σύνθετα υλικά, με μήκος που ξεκινά από τα 7 και ξεπερνά τα 30 μέτρα. Τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά εντυπωσιάζουν:
Επιδόσεις: Μέγιστες ταχύτητες από 30 έως 70+ κόμβους, με ικανότητα πλεύσης σε πολύ ταραγμένες θάλασσες (Douglas Scale 5 & 6).
Τεχνολογία: Εξοπλίζονται με υπερσύγχρονα συστήματα επιτήρησης (EO/IR, Ραντάρ), δορυφορικές επικοινωνίες και δυνατότητα ημιαυτόνομης ή πλήρως αυτόματης λειτουργίας.
Επιχειρησιακή ευελιξία: Αρθρωτή αρχιτεκτονική που επιτρέπει την ενσωμάτωση οπλικών συστημάτων, αλλά και την υποδοχή μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones).
Η πρόταση περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός υπερσύγχρονου ναυπηγείου στην Ελλάδα, εξειδικευμένου στη διαχείριση σύνθετων υλικών για μεγάλα μη επανδρωμένα συστήματα. Η SAS Technology φέρνει στο τραπέζι την εμπειρία της από τα εναέρια συστήματα (όπως το SARISA), ενσωματώνοντας στα πλωτά μέσα τεχνολογία αιχμής για καθοδήγηση σμήνους (swarm focus) και αυτοματισμούς ναυτιλίας.
Η συνεργασία με τη βρετανική CMG, που διαθέτει εμπειρία από αγωνιστικά σκάφη και mega-yachts, εγγυάται βελτιστοποιημένη υδροδυναμική και stealth χαρακτηριστικά, καθιστώντας τα σκάφη δύσκολα ανιχνεύσιμα από τον αντίπαλο.
Το ελληνικό «έξυπνο» υποβρύχιο drone
Η ελληνική εταιρεία Ucandrone, μέλος του ομίλου EFA, μπήκε φέτος δυναμικά στον τομέα των αυτόνομων ναυτικών συστημάτων. Το νέο υποβρύχιο drone (UUV) τύπου καμικάζι αποτελεί καρπό στενής συνεργασίας με το Πολεμικό Ναυτικό και τη Διοίκηση Ειδικού Πολέμου του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, ενσωματώνοντας πρωτοποριακές λύσεις που μπορούν να αναβαθμίσουν το επιχειρησιακό προφίλ των ελληνικών ειδικών δυνάμεων και καταδεικνύει της δυνατότητες της ελληνικής ιδιωτικής αμυντικής βιομηχανίας.
Το σύστημα αυτό το οποίο ήδη δοκιμάζεται σε απαιτητικές συνθήκες, αποτελεί μια αναδυόμενη ασύμμετρη ικανότητα που καθιστά το παράκτιο θαλάσσιο περιβάλλον εξαιρετικά εχθρικό για επίδοξους εισβολείς.
Η αξία του συστήματος αποδείχθηκε περίτρανα κατά τη διάρκεια της πρόσφατης άσκησης αξιολόγησης μη επανδρωμένων συστημάτων, γνωστής ως UVEX, όπου το ελληνικό μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας Argo ανέλαβε ρόλο πλατφόρμας εκτόξευσης. Χρησιμοποιώντας τους ενσωματωμένους αισθητήρες του, το σκάφος Argo εντόπισε θαλάσσια νάρκη και προχώρησε στην εκτόξευση του υποβρύχιου drone, το οποίο εξουδετέρωσε τον στόχο με επιτυχία.
Αυτή η εφαρμογή σε ρεαλιστικές συνθήκες επιβεβαίωσε την ικανότητα του συστήματος να λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής ισχύος, προσφέροντας στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις τη δυνατότητα να εκτελούν αποστολές υψηλού ρίσκου με ελάχιστη έκθεση του προσωπικού.
Το υποβρύχιο drone της Ucandrone χαρακτηρίζεται από τον μικρό του όγκο και το χαμηλό κόστος κατασκευής, διαθέτοντας παράλληλα μια εκρηκτική κεφαλή ικανή να επιφέρει καίρια πλήγματα. Με δυνατότητα λειτουργίας σε βάθος έως δέκα μέτρων, αναπτύσσει ταχύτητα δέκα κόμβων, ενώ η σχεδίασή του προσφέρει αυτονομία άνω των επτά ωρών χάρη στη χρήση μπαταριών ιόντων λιθίου.
Το πλέον κρίσιμο πλεονέκτημά του είναι η εξαιρετικά χαμηλή ακουστική του υπογραφή, η οποία το καθιστά ουσιαστικά μη ανιχνεύσιμο από τα εχθρικά συστήματα. Το όπλο μπορεί να εξαπολυθεί από πληθώρα πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένου του σκάφους Argo που μεταφέρει έως και οκτώ τέτοιες μονάδες, αλλά και από σκάφη ειδικών επιχειρήσεων τύπου Mark V ή Agenor, προσφέροντας απόλυτη ευελιξία στις ομάδες των βατραχανθρώπων.
Η νοημοσύνη του συστήματος βασίζεται στην πλήρη διασύνδεσή του με το τακτικό σύστημα MIMS της ελληνικής εταιρείας SCYTALYS, επίσης θυγατρικής του ομίλου EFA. Αυτή η ενσωμάτωση επιτρέπει στο υποβρύχιο drone να λαμβάνει δεδομένα στόχευσης σε πραγματικό χρόνο από τα πλοία που το υποστηρίζουν. Πέρα από την αυτόνομη πλοήγηση βάσει συντεταγμένων, το σύστημα προσφέρει τη δυνατότητα χειροκίνητης καθοδήγησης τύπου FPV μέσω κάμερας, επιτρέποντας στον χειριστή να έχει απόλυτο έλεγχο μέχρι τη στιγμή της πρόσκρουσης.
Αυτή η πολυεπίπεδη προσέγγιση στην καθοδήγηση καθιστά το όπλο ικανό να στοχεύει με ακρίβεια όχι μόνο μικρά και μεσαία σκάφη, αλλά και ευαίσθητα σημεία μεγαλύτερων μονάδων επιφανείας, όπως οι έλικες και τα πηδάλια, προκαλώντας παράλυση στον εχθρικό στόλο.
Μέχρι στιγμής παραμένουν στα αζήτητα…
Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία έως σήμερα, δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση για μαζική προμήθεια ή ένταξη των παραπάνω ελληνικών προηγμένων προτάσεων στον στόλο του Πολεμικού Ναυτικού ή του Λιμενικού Σώματος.
Παρά την υψηλή τεχνολογία των συστημάτων, που πράγματι δεν έχουν κάτι να ζηλέψουν από τα αντίστοιχα ουκρανικά ή τουρκικά, και παρά το χαμηλό κόστος παραγωγής, η υιοθέτησή και η παραγγελία τέτοιων σκαφών από την Ελλάδα παραμένει σε επίπεδο αξιολόγησης ή συζήτησης, καθώς η χώρα εξετάζει παράλληλα διάφορες ξένες λύσεις. Αυτό αποτελεί μια παγκόσμια ελληνική πρωτοτυπία, σε μια εποχή που όλες οι χώρες προσπαθούν να αναπτύξουν την αμυντική τους βιομηχανία, ειδικά στον τομέα των μη επανδρωμένων συστημάτων που έχουν αποδείξει την αξία τους στα σύγχρονα πεδία.
Πηγη .newsbreak.gr
Σας άρεσε το άρθρο? Mάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Λήμνο!
Ακολουθήστε το LimnosLive.gr στο Google News.
