Υπάρχουν συνεντεύξεις που μένουν στην επιφάνεια των τίτλων, των ιδιοτήτων και των δημόσιων τοποθετήσεων. Και υπάρχουν κι εκείνες οι κουβέντες που ξεκινούν χαμηλόφωνα ανοίγουν την πόρτα της καρδιάς και σε κάνουν να σταματήσεις για λίγο ότι κάνεις για να ακούσεις προσεκτικά.

Στον κύκλο on camera συζητήσεων του LimnosLive, η Νατάσα Ταραράκη και ο Στέλιος Σταματέρης είχαν τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσουν έναν άνθρωπο που όλοι στη Λήμνο γνωρίζουμε καλά τον Κώστα Κατσιγιαννόπουλο.

Αυτή τη φορά, όμως, ο Κώστας Κατσιγιαννόπουλος δεν στάθηκε μπροστά στον φακό με την αυστηρή κάπα του γιατρού, του ψυχιάτρου ή του συνδικαλιστή. Βγήκε στην κάμερα όπως δεν τον έχουμε ξαναδεί ποτέ άλλοτε. Πιο αληθινός, πιο ανθρώπινος, έτοιμος να μοιραστεί σκέψεις, αναμνήσεις και συναισθήματα που σπάνια λέγονται δημόσια.

«Λημνιός στην επιλογή»

Από τα πρώτα κιόλας λεπτά το κλίμα ζεστάθηκε όταν η κουβέντα πήγε στα παιδικά του χρόνια και από πού ξεκίνησε. Γεννημένος και μεγαλωμένος στη Βέροια, με σπουδές στην Ιατρική Θεσσαλονίκης ο ίδιος εξήγησε πώς η Λήμνος πέρασε από το «τυχαίο» της ζωής στο απόλυτο «σπίτι» του.

«Υπάρχουν άνθρωποι που είναι Λημνιοί στην καταγωγή. Εγώ είμαι Λημνιός στην επιλογή», ανέφερε χαρακτηριστικά, δίνοντας το στίγμα μιας βαθιάς αγάπης για τον τόπο που τον αγκάλιασε και τον οποίο υπηρέτησε με όλη του την ψυχή.

Τα «άδητα» της ψυχής και η διαδρομή της ζωής

Με αφορμή την ειδικότητα της ψυχιατρικής, η συζήτηση πέρασε από μονοπάτια που άγγιξαν τις πιο ευαίσθητες χορδές. Ο Κώστας Κατσιγιαννόπουλος μίλησε για τις αποφάσεις που τον διαμόρφωσαν στα νεανικά του χρόνια, για το δίλημμα ανάμεσα στην επιστήμη και την ιστορία και την αρχαιολογία, αλλά και για το τι σημαίνει να κοιτάς καθημερινά τον ανθρώπινο πόνο στα μάτια.

Δεν δίστασε να αναλογιστεί τις δικές του αναζητήσεις, τη διαδρομή της αυτογνωσίας και το βάρος της προσφοράς. Μέσα από τις απαντήσεις του, αποκαλύφθηκε ένας άνθρωπος με σπάνια ενσυναίσθηση, που δεν βλέπει την ψυχιατρική απλώς ως ιατρική επιστήμη, αλλά ως μια διαρκή προσπάθεια κατανόησης του ανθρώπου στη βαθύτερη μορφή του.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Ο «Στρόμβος» και η περηφάνια για τη Λήμνο που ταξιδεύει

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η αναφορά του στο Μουσείου Παιδικού Παιχνιδιού και Βιβλίου και τον «Στρόμβο». Όπως εξομολογήθηκε, αν υπάρχει κάτι για το οποίο νιώθει βαθιά υπερήφανος στη διαδρομή του, δεν είναι οι τίτλοι ή οι θεσμικές εκπροσωπήσεις, αλλά πρωτοβουλίες όπως ο Στρόμβος, που γεννήθηκαν στο νησί και καταφέρνουν να συνδέουν τη Λήμνο με μουσεία και φορείς από τη Νέα Υόρκη και την Κωνσταντινούπολη μέχρι την Κάτω Ιταλία.

«Αυτή είναι η Λήμνος. Μια Λήμνος που κοιτάζει στην Ανατολή και τη Δύση, προσφέροντας αυτό που πραγματικά είναι. Κι αυτό υπερβαίνει παρατάξεις, εκλογές και διαχειρίσεις. Αφορά τις ίδιες τις ζωές μας», σημείωσε με έκδηλη συγκίνηση.

Η συζήτηση αυτή δεν είναι απλώς μια συνέντευξη. Είναι ένα μάθημα ζωής, μια εξομολόγηση που καθηλώνει και προσφέρει μια σπάνια ευκαιρία να γνωρίσουμε τον άνθρωπο πίσω από τον επιστήμονα.

Όσοι παρακολουθήσετε το βίντεο μέχρι το τέλος, θα ανακαλύψετε μια πλευρά του Κώστα Κατσιγιαννόπουλου που σίγουρα θα σας αγγίξει και θα σας κάνει να δείτε με άλλο μάτι τα πράγματα που πραγματικά έχουν σημασία στη ζωή.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ