Η Λήμνος και η Θάσος δύο ανερχόμενα νησιά που μπήκαν στο ραντάρ του ελληνικού καλοκαιριού

ταν μιλάμε για διακοπές, σχεδόν αυτόματα οι επιλογές περιστρέφονται γύρω από τα νησιά των Κυκλάδων, τα οποία κυριολεκτικά «βουλιάζουν» από υπερτουρισμό. Πλέον, εναλλακτικές ή ήσυχες διακοπές σε κυκλαδονήσι δεν υφίστανται.

Τα πιο διάσημα νησιά -όπως η Μύκονος και η Σαντορίνη- δέχονται ορδές ξένων τουριστών και influencers, τα υπόλοιπα -π.χ. Πάρος- όλα τα σχολιαρόπαιδα που τέλειωσαν Πανελλήνιες και θέλουν να το ζήσουν, ενώ τα πιο «εναλλακτικά» -π.χ. Αμοργός, Δονούσα, Ανάφη- ορδές φασαίων. Ακόμα και όσα είναι μικρότερα σε έκταση και έχουν περιορισμένες επιλογές, γίνονται sold out με την αλλαγή του χρόνου, αφού πολλοί «πιστοί» μπαίνουν στη διαδικασία να κλείσουν κατάλυμα ήδη από το Γενάρη.

Η κατάσταση είναι σχεδόν ασφυκτική, αφού με τα κύματα του κόσμου που καταφθάνουν μαζικά στις Κυκλάδες, οι διακοπές του Αυγούστου μοιάζουν σχεδόν βασανιστικές, ειδικά αν κάποιος επιδιώκει να χαλαρώσει. Μοιάζει σχεδόν παράδοξο να αποζητάμε γαλήνη και να κλείνουμε διακοπές στα σπλάχνα του Αυγούστου, τη μοναδική στιγμή του χρόνου που η Αθήνα γίνεται λίγο πιο βιώσιμη. 

Κόντρα σε αυτή τη μαζικότητα, πολλοί αναζητούν προορισμούς που είναι «έξω από τα ραντάρ» του πλήθους – κάποιοι ορεινούς, κάποιοι μικρά χωριά στην ηπειρωτική Ελλάδα, ενώ άλλοι προορισμούς λίγο πιο μακρινούς, με πρόσβαση που είναι περισσότερο «απαιτητική», ευελπιστώντας να είναι αποτρεπτικός παράγοντας για την πλειοψηφία. Κι όμως, υπάρχουν ακόμα τα μέρη εκείνα που μπορούν να προσφέρουν λίγη αυθεντικότητα κόντρα στον μαζικό τουρισμό, απόμερες παραλίες, τοπία μοναδικά, ωραίο φαγητό.

Λήμνος

Η Λήμνος, που είναι η μυθολογική πατρίδα του Ηφαίστου, βρίσκεται στο Βορειοανατολικό Αιγαίο και δεν είναι ένας προορισμός που ακούμε συχνά. Είναι γνωστή για τα ηφαιστειογενή και σεληνιακά τοπία της, τις αμμοθίνες, τις λιμνοθάλασσες, αλλά και τις απέραντες παραλίες της. 

Το πιο εντυπωσιακό σκηνικό του νησιού, είναι σίγουρα οι Αμμοθίνες, μια έκταση 70 στρεμμάτων με αμμόλοφους στην περιοχή Γομάτι, στο βόρειο τμήμα του νησιού. Πρόκειται για ένα πολύ ιδιαίτερο και ξεχωριστό τοπίο που από πολλούς χαρακτηρίζεται ως η «Σαχάρα της Ευρώπης». Είναι ένα φαινόμενο που έχει δημιουργηθεί από τη φύση, από τους ανέμους και τη θάλασσα. Πόσες φορές άραγε θα μπορέσουμε να δούμε «έρημο» σε ένα ελληνικό νησί;

Στο βορρά, μετά το χωριό Προπούλι, υπάρχει το ακρωτήρι Φαρακλό, όπου θα δει κανείς γιγαντιαία πορτοκαλοκίτρινα πετρώματα, από παγωμένη ηφαιστειακή λάβα σμιλεμένα από τα θάλασσα. Οι γεωλογικοί αυτοί σχηματισμοί που είναι σαν γλυπτά, δημιουργήθηκαν πριν από χιλιάδες χρόνια όταν η λάβα από το ανενεργό ηφαίστειο του νησιού ήρθε σε επαφή με το νερό. 

Ένα ακόμα εντυπωσιακό δημιούργημα της φύσης είναι και η Αλυκή, μια λιμνοθάλασσα με αλμυρό νερό έκτασης 6.300 στρεμμάτων, η οποία το καλοκαίρι ξεραίνεται. Το αποτέλεσμα είναι να παραμένει εκεί όλο το αλάτι και να δημιουργεί ένα ολόλευκο, απόκοσμο τοπίο που μοιάζει χιονισμένο. Μάλιστα, για χρόνια η συγκεκριμένη περιοχή αποτελούσε μια πηγή αλατιού για τους κατοίκους. Πέρα από αυτό, πρόκειται για ένα οικοσύστημα μεγάλης οικολογικής αξίας, αφού φιλοξενούνται πάνω από 250 είδη πουλιών μεταξύ των οποίων και μεγάλα σμήνη από ροζ φλαμίνγκο.

Για εκείνους που αγαπούν τις πεζοπορίες, το νησί έχει πολύ μεγάλο δίκτυο μονοπατιών. Σε μια από τις διαδρομές, αυτή που επεκτείνεται σε Διαπόρι  – Φάκο – Αγία Ευθυμία, υπάρχει και ένα απολιθωμένο δάσος με δέντρα ηλικίας 20 εκατομμυρίων ετών. 

Οι παραλίες της, το Πλατύ, ο Θάνος, ο Κέρος -που είναι πολύ γνωστός για wind & kite surfing- το Γομάτι, ο Ζεματάς και ο Παρθενομύτος, είναι αχανείς, έχουν χρυσαφένιες αμμουδιές και φυσικά όχι τον υπερπληθυσμό του Αιγαίου. 

Η γαστρονομία του νησιού είναι ένα σημείο αναφοράς, αφού έχει πολλά τοπικά τυριά, πίτες, παραδοσιακά ζυμαρικά, θαλασσινά και μερικά από τα πιο γνωστά κρασιά της Μεσογείου χάρη στους απέραντους αμπελώνες της.

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Θάσος

Η Θάσος είναι ένα από τα ανερχόμενα νησιά στο Βόρειο Αιγαίο, αφού έχει μοναδική φύση, συνδυάζει πυκνά πευκοδάση, ελαιώνες και πλατάνια που φτάνουν μέχρι τη θάλασσα, ενώ έχει και ορεινά χωριά που προσφέρουν μια εντελώς διαφορετική εμπειρία. Αν κάποιος αγαπάει τις πεζοπορίες και τα μονοπάτια, το νησί μπορεί να προσφέρει και αυτή τη μορφή δραστηριότητας.  

Το πιο διάσημο φυσικό αξιοθέατο του νησιού είναι η Γκιόλα, μια φυσική θαλάσσια πισίνα που είναι σχηματισμένη μέσα στα βράχια. Οι ντόπιοι το αποκαλούν Δάκρυ της Αφροδίτης. Αυτό είναι και το πιο πολυ-φωτογραφημένο σημείο του νησιού στο Instagram. 

Η παραλία Σαλιάρα, επίσης από τις πιο γνωστές,έχει μικρό λευκό βότσαλο και σμαραγδένια νερά, ενώ η Χρυσή Αμμουδιά είναι οργανωμένη, για όσους αγαπούν τα θαλάσσια σπορ, και μπορούν να κάνουν δραστηριότητες όπως jet ski, windsurfing κλπ. Πέρα από αυτά, το νησί φημίζεται και για τις καταδύσεις. Οπότε σε διάφορες περιοχές του νησιού – όπως στο Λιμένα, τη Σκάλα Πρίνου, το Πευκάρι και τον Ποτό- υπάρχουν σχολές καταδύσεων όπου μπορεί κάποιος να απευθυνθεί. 

 Το νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού είναι αυτό που έχει την πιο «άγρια» ομορφιά, με την Ψιλή Άμμο, το Ροσογκρεμό, την παραλία Παράδεισος αλλά και την Αλυκή, όπου τα αρχαία λατομεία μαρμάρου βρίσκονται μισο-βυθισμένα στο νερό. 

Το νησί φημίζεται για τις αντιθέσεις του. Το πρωί μπορεί να λιάζεσαι σε μια αμμουδιά και το απόγευμα να τρως σε μια παραδοσιακή ταβέρνα σε ένα ορεινό χωριό. Ένα από τα πιο γραφικά χωριά είναι η Παναγιά, που βρίσκεται στα 300 μέτρα υψόμετρο. Χαρακτηρίζεται παραδοσιακός οικισμός το 1978 με προκαθορισμένες προδιαγραφές δόμησης που προστατεύουν τον παραδοσιακό χαρακτήρα του μέχρι σήμερα.

Ένα τέταρτο μακριά, βρίσκεται η «Δρακότρυπα» – μια σπηλιά με σταλακτίτες και σταλαγμίτες, που ακόμα και σήμερα δεν έχει εξερευνηθεί σε όλη της την έκταση. 

Ανάμεσα στα χωριά που αξίζει να επισκεφθεί κάποιος είναι o ο Θεολόγος και εξαιτίας της μακρόχρονης ιστορίας του αλλά και λόγω του φυσικού κάλου της περιοχής που είναι κτισμένος. Εκεί υπάρχει και ένα λαογραφικό μουσείο όπου είναι το αρχοντικό του Χατζηγιώργη -εμβληματική μορφή της αντίστασης ενάντια στην τουρκική κατοχή.

Το νησί έχει έντονο αρχαιολογικό ενδιαφέρον, με το Αρχαιολογικό μουσείο στον Λιμένα να αποτελεί πόλο έλξης πολλών ταξιδιωτών, ενώ υπάρχουν λαογραφικά μουσεία, μουσεία τέχνης και παραδοσιακών προϊόντων. Για όσους θέλουν να εξερευνήσουν το νησί, υπάρχουν και διάσπαρτα αρχαιολογικά ευρήματα πίσω από την παραλία της Χρυσής Αμμουδιάς.

Πέρα από τα τοπία και τα χωριά, το νησί είναι διάσημο και για τα θαλασσινά του αλλά και την τοπική κουζίνα. Κολοκυθολούλουδα γεμιστά με τυρί και αυγό, μαζί με σαρμαδάκια με ρύζι και μυρωδικά,πιταράκια – δηλάδή τηγανίτες σαν παραλλαγή του κολοκυθοκεφτέ με δυόσμο και μυρωδικά και κολοκυθολούλουδα, κολιό «γούνα» και θασίτικη φέτα, είναι μερικά από τα πιάτα που αξίζουν μια δοκιμή. 

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

Πηγη reader.gr