Απόψεις
Βαρβάρα Βλαχοπούλου: Ουδείς στο απυρόβλητο!
Ακούστηκαν και γράφτηκαν πολλά τούτες τις μέρες για τον Έλληνα τραγουδιστή μας κύριο Νταλάρα.
Προσωπικά εκτιμώ το έργο του, τις ερμηνείες του, τις μουσικές του γνώσεις τις επιλογές του …όλα αυτά τέλος πάντων που τον έβαλαν νόμιζε στο θρόνο του απυρόβλητου.Διότι ως γνωστόν το απυρόβλητο το « χτίζουμε» οι ίδιοι, οι περιφρουρούντες μας και η εξουσία (βλέπε Ερντογκαν,Καντάφι, βασιλείς , δικτάτορες και σεϊχηδες)
Τις δέκα εντολές όμως τις παρέλαβε ο Μωυσής από τον θεο και όχι ο Νταλάρας που ας πούμε « συμβουλευτικά» προσπάθησε πατρικά να τις περάσει στους «δημοσιογραφίσκους»του νυχτοκάματου που τον περίμεναν τα παιδιά αξιοπρεπώς έξω από την πόρτα του στούντιο όπου ο συγκεκριμένος τραγουδιστής, ετοίμαζε μια εκπομπή για τον Τσιτσάνη . Για την εκπομπή του Τσιτσάνη τον ευχαριστούμε προκαταβολικά και την περιμένουμε όπως όλες τις δουλειές του.
Η έκφραση που προσωπικά με ενόχλησε είναι η εξής:
Ξέρετε τι κάνουμε εμείς εδώ μέσα; Ξέρετε τι σημαίνει Τσιτσάνης; …και ακολούθησαν οι δέκα εντολές παίρνοντας σβάρνα τα παιδιά,τους γονείς τους ,τα κανάλια δηλαδή, θαρρείς κι οι μεροκαματιάρηδες ήταν άψυχα κουφάρια που στο μέλλον της καριέρας τους θα ντρεπόταν για την «εκπόρνευση» της νεαρης τους ηλικίας στην πρώτη τους δουλειά.
Εγώ τώρα θα μου πείτε γιατί συγχύζομαι αξημέρωτα;
Θα σας πω: Καλώς η κακώς μέσα στα τριανταπέντε χρόνια λειτουργίας της κτηνιατρική μας κλινικής έχουν περάσει πολλοί…παρά πολλοί του πνεύματος, του μουσικού πενταγράμμου του θεάτρου και κινηματογράφου και γενικώς άνθρωποι των γραμμάτων και της τέχνης, όπως και από όλες τις άλλες κλινικές γιατί από ανέκαθεν οι άνθρωποι αυτοί φημίζονταν για την φιλοζωϊα τους. Να πω ονόματα; Δε θα έπρεπε αλλά θα το κάνω επιδερμικά, όσοι μου έρχονται τέτοια ώρα απαίδευτα στο μυαλό, μόνο και μόνο για να τονίσω αυτό που καταπιάστηκα σήμερα αξημέρωτα.
Γκάτσος,Λειβαδάς,Σμαρούλα Γιούλη, Γιάκογλεφ, Μαιρη Λω, Παντελής Ζερβός, Μαρίνος, Λάκης Παππάς…Αδαμαντίδης Ολγα Πολίτου Κυριαζής Καρύδης, και Ουκ έστιν αριθμός.Το μόνο πράγμα που άφησαν πίσω τους ήταν το άρωμά τους. Απλοί, ταπεινοί, αθόρυβοι, ευγενείς…αν δεν τους αναγνωρίζαμε εμείς …μας τους σύστηναν οι πελάτες. Μιλάω για τότε πολλά χρόνια πριν.Τότε που η Παξινού πήγε να μπει στην Επίδαυρο και ο φύλακας της ζήτησε εισιτήριο. «Μα είμαι η Παξινού» « Δε πάν´ να είσαι και η Μάγια Μελάγια»
Τι θέλω να πω μ´αυτό κύριε Νταλάρα. Αν δεν υπήρχαν τα ΜΜΕ και οι μεγάλοι ή μικροί δημοσιογραφίσκοι θα ανήκατε και σεις στη θέση της μεγάλης κυρίας του θεάτρου μας. ΤΗΣ ΠΑΞΙΝΟΥ.
Στο παρελθόν κι άλλοι « μεγάλοι» της εποχής μας τόλμησαν( δε θα αναφερθώ γιατί ζουν και βασιλεύουν με τη στάμπα πάνω τους ,ως να ξεχαστεί ) … να μιλήσουν για την Πάολα πχ « Και ποιά είναι αυτή έτσι την έμαθα κι εγώ) που τόλμησε να τραγουδήσει Θεοδωράκη. Και Ποιος είναι αυτός που τόλμησε να πάει Επίδαυρο» για τον Σάκη ο λόγος, που κανείς δε θυμάται τη φούστα του ούτε την τούμπα του αλλά που εξακολουθεί να είναι ο σταρ με μια πανέμορφη οικογένεια που χαιρόμαστε να τους βλέπουμε όπως χαρήκαμε και για την έκθεση ζωγραφικής της κόρης σας κύριε Νταλάρα μας.
Ποιος όμως είστε εσείς ο τάδε που πήρατε περιουσία το έργο του Τσιτσάνη ή ο δείνα που πήρε στην πλάτη τις δυο πόρτες της ζωής που έγραψε η Παπαγιαννοπούλου και τραγουδησε ο ένας και μοναδικός Καζαντζίδης , σας κάνει δε σας κάνει;
Αυτή τη στιγμή στο δεύτερο πρόγραμμα που παίζει ασταμάτητο όλη νύχτα στο ριλαντί, τραγουδά ο Χριστάκης.
«Είναι το κρύο τσουχτερό να το αντέξω δε μπορώ.»
Υψώνω τη φωνή να τον απολαύσω. Κύριε Νταλάρα μπορείτε να το τραγουδήσετε όπως ο Χριστάκης; Όχι βέβαια…
Όλοι το ίδιο είμαστε λοιπόν σε τούτον τον κοσμάκη και όλοι έχουμε καρδιά λαός και Κολωνάκι.
Και σεις οι των πρωινάδικων μεσημεριανών,απογευματινών και δε συμμαζεύεται, που φοβόσαστε μη σας περάσει κανένα πιστράφι η Αυτού Μεγαλιότης και συνεχίζετε να υποστηρίζετε πως ο Νταλάρας είναι Νταλάρας και έχει όλο το δικαίωμα να κατονομάζει τους καλίφωνους και τους παράφωνους συναδέλφους του, μη φοβόσαστε. Δεν είστε εσείς που στοχεύετε το απυρόβλητό του και θα σας κάνει Ντα. Είναι ο ίδιος που δεν το άντεξε και εν μέσω δόξης…τράβηξε το χαλί κάτω από τα πόδια του.
Είπαμε…λατρεύω Νταλάρα…αλλά τα απυρόβλητα δεν έχουν θέση Βούδα.
Βαράτε, βαράτε…δε χαμπαριάζω λόγω παχυδερμίας , ανωνυμίας και ηλικίας.. Λαουτζίκος…που λένε.
Καλημέρα και καλή εβδομάδα.
Της Συγγραφέα Βαρβάρα Βαγιάκου-Βλαχοπούλου
Σας άρεσε το άρθρο? Mάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Λήμνο!
Ακολουθήστε το LimnosLive.gr στο Google News.
